We hadden een onrustige nacht. Veel wakker geworden door Marc zijn gebabbel (of waren het toch spoken?). Toch zijn we weer vroeg wakker. We zien de zon opgaan boven de bergen vanuit ons bed maar blijven toch lekker liggen tot 8u30. Voor het ontbijt kunnen we ook maar op 1 plaats terecht en dat is in the fortune club. Is de oude gentlemens club (lees hoeretent) uit 1890 en is nu omgebouwd tot eettent. Een vriendelijk oud koppeltje die al even oud lijken als het interieur, maken pancakes en eggs voor ons en het smaakt heerlijk. Marc zijn honger is niet te stillen en hij neemt ook nog een reuzedessert. Een motherlode pie dessert om 9u s'morgens....waar steekt hij het toch allemaal??? We krijgen nog wat verhalen te horen over wat zich vroeger allemaal heeft afgespeeld in hun zaak en over de geesten die er nu nog rondspoken. Je zou het toch beginnen geloven.......of komt het door de hoogteziekte dat ze hier van alles horen en zien??? Daarna gaan we even langs bij de plaatselijke winkel/postkantoor. De bedoeling was om een visvergunning te halen voor vandaag in de sportwinkel maar gisteren zagen we dat die zaak gesloten was. In de bar gisteren hadden ze ons vertelt dat we het konden proberen in de supermarkt. De eigenaar heeft dus die winkel met postkantoor en hij blijkt ook nog de burgemeester te zijn. Maar hij kan ons ook niet helpen. Visvergunningen worden geregeld door de staat en de dichtstbijzijnde plaats waar we er een kunnen krijgen blijkt 50 km verder op te zijn en dat zien we niet zitten. Dan maar geen vissen vandaag. Onze planning voor vandaag dan maar aangepast, we gaan op zoek naar goud! Victor wordt omringd door een heleboel oude goudmijnen. Via een uitgebreid net van bergwegen en wandelpaden kan je al die oude mijnen gaan bekijken. We beginnen bij de mijn met het beste uitzicht over de hele streek, de American Eagles mijn, op 10500ft hoogte boven op de berg. Daarna een wandeling bij de Vindicator mijn en de Independence mijn. De oude torens, het oude materiaal en de vervallen gebouwen hebben een zekere charme. Nu ziet alles er verroest en verlaten uit maar ooit werden hier voor miljoenen dollars goud uit de bergen gehaald en werkten en woonden hier duizenden mensen. Marc loopt constant te zoeken tussen de steentjes op de grond en in de oude mijnkarretjes. Volgens hem ligt er ergens nog wel een vergeten stukje goud maar hij kan het spijtig genoeg niet vinden :) Door zijn gezoek was hij wel steeds verder aan het afdwalen en opeens was ik hem kwijt. Ik was foto's aan het nemen en Marc was de andere kant opgewandeld. Even paniek want meneer Fluit was nergens te zien en overal staan er bordjes dat je moet oppassen voor oude mijnschachten waar je kan invallen. Gelukkig kwam er net een auto aan en die mensen hadden hem gezien, meneer liep al een eind beneden nog steeds te zoeken. Na onze toer van de oude mijnen terug naar het hotel om een hapje te eten en even dutten ( ja, we worden oud en we hebben last van de hoogte :) Om 15u vertrekken we naar Cripple Creek. Gisteren zijn we Victor binnengereden via de oostkant om zo een hoge brug tussen Victor en Cripple Creek te vermijden maar nu kunnen we er niet onderuit. We moeten naar Cripple Creek om te tanken. Het is maar 10 mijl maar het wordt een angstig ritje. De brug valt nog het meest mee maar de rest van weg is langs de ravijn. Maar we geraken veilig in het stadje en kunnen onze tank terug volgooien. En nu we er toch zijn maken we ook een toertje en kopen wat souvenirs. We krijgen info over een mijntoer hier en besluiten die ook nog te doen. De Mollie Kathleen mijn gaat 1000ft onder de grond. We worden in een kleine ijzeren liftkooi met een rotvaart naar beneden gebracht. En daar krijgen we een interessante rondleiding in de mijn en zien we ook echt goud. In de rotsen heeft het een paarse kleur. Die paarse stroken kappen ze eruit en die steen wordt verpulverd en gesmolten en dan blijft er vloeibaar goud over. Weer iets nieuw bijgeleerd! (daarom vind ik dus paars zo mooi....paars vanbuiten is goud vanbinnen :) Op het einde van de toer krijgen we elk nog een stukje gold ore, hebben we dan toch nog goud gevonden vandaag! Om 18u zijn we terug in Victor, nog even langs bij Dirty Sally voor lekkere pizza en dan naar ons hotel. Koffers inpakken en slapen, was een lange, vermoeiende maar ook leuke dag.